What is yet to come

be best, not in, but for the world

2008-06-16T21:36:00.005+01:00

“You must be the change you wish to see in the world.”
-Mahatma Gandhi

jeszcze dwa dni...

z cyklu: niekonwencjonalne pozbywanie się prestiżu

2008-06-10T22:26:00.004+01:00

[odcinek: praga lans - choć bez solidnego wykształcenia w wyższej szkole lansu i baunsu]

...żeby nie było: po tygodniowym lasowaniu się substancja różowa lubi sobie eksplodować w szaleństwie gwiazd i neonów. najlepiej reaguje z koktajlami. mołotowa.

super-stitious

2008-06-10T21:36:00.004+01:00

superstacja nadaje superżycie. w superżyciu mam wszystko w szufladkach, 3 garnitury, 9 krawatów, 27 koszul; nie, skarpetki nie są kolejną potęgą liczby 3, bo taka ich ilość kompletnie zdezorganizowałaby egzystencję. proszę sobie wyobrazić, 81 skarpet albo co gorsza Par skarpet wrzeszczy w bębnie pralkowym, gdy ja staram się brzdąkać na bębnie drewnianym; zaraz potem tworzą kordony skutecznie blokujące bliskie spotkania trzeciego stopnia ze zmrożonymi płynami w lodówce. a przede wszystkim piętrzą dylemat egzystencjalny każdego wolnego człowieka - czy dziś wybrać kolor czarno-grafitowy, czy lepiej dopasowany do spinek będzie czarno czarny. nie ma mowy, nie dam się wrobić w żadną liczbę 81.

struktura, struktura, struktura. strukturyzują się moje myśli wespół z przekształcaniem różowej masy w małe sześcianiki, szufladeczki. co by wszystko było pod ręką, a nigdy nie leżało poza zasięgiem możliwości. i kalendarzyk nawet sam mi się aktualizuje, koledzy wysyłają piekielne skrypty wpisujące się automatycznie, że dziś to od punktu A do B, potem 15 minut przerwy rozplanowanej telefony wg listy i priorytetów, a dalej podróż trwa przez resztę alfabetu.

u. się dziś zapytała: jak ci superpodróż w superżyciu mija tomku? wiesz, u., tak szybko jadę, że nawet nie zwróciłem uwagi na krajobrazy...

30cm ponad chodnikami

2008-03-11T00:30:00.004+01:00

Nigdy nie zapominaj:
Chodzimy nad piekłem
Oglądając kwiaty.

zbyt dużo teraz

2008-03-11T00:05:00.003+01:00

obserwuję jak rozprzestrzenia się na kolejne warstwy kory m
i wszechogarnia, wszechosłabia tak

87662460*60

2008-02-20T02:04:00.000+01:00

jakże wdzięczny jestem za tą liczbę.

na autopilocie

2008-02-15T00:54:00.004+01:00

[31.12, genewa, ciiisza]

Existence.
Well, what does it matter?
I exist on the best terms I can.
The past is now part of my future.
The present is well out of hand.
Get it.

jak ty wyglądasz?! w ogólnym zarysie

2008-02-11T00:50:00.000+01:00

[29.07, gunung bromo, indonezja, ciężka praca od 6 rano]

dni bez myśli przewodniej rozmywają się, przelewają bez wyraźnej granicy dnia i nocy. piszę magisterkę, lecz totalna nieefektywnosć tego procesu pozostawia potężną frustrację na koniec dnia. wyenergetyzować się więc trzeba, noc całą spisać na zapomnienie. poniedziałki i wtorki bębny, środy i czwartki ragga-jungle, piątki imprezy poniekąd tradycyjne i totalne. soboty i niedziele bieleją tym bardziej mgłą za oknem i na spojówkach.

ale na horyzoncie widać błyski i słychać szczęk żelaza!
otworzyłem kalendarz, wprowadzam sobie plan, rutynę, która podniesie człowieka przed 11 rano, która zmusi do zachłyśnięcia się każdą minutą. żeby wyrwać się z błędnego kola, w którym im więcej czasu, tym go mniej...

front atmosferyczny

2008-02-07T00:54:00.000+01:00

[19.10, connemara, eire, nad nami]

Wargi zbyt zziębnięte
Żeby paplać -
Wiatr jesienny

wargi nieobecne, a słownik się skończył. zdarł się cały na podpałkę ostatnich dni. cumulonicośtam wyczerpały wszystkie literki do układania. poczekamy aż przeminą, rozjaśnią i dadzą powód do przebudzenia.

a tymczasem w imieniu wypowiada basho:

Nawet w moim mieście
Śpię teraz
Jak podróżny.

.

warszawski jet lag

2008-02-04T14:31:00.000+01:00

[11.07, angkor wat, 18 sekund przed wschodem słońca]

..when the night becomes the day and the borders blur to create ephemeral continuum...
..gdy noc staje się dniem i granice rozmywają się, tworząc efemeryczne continuum...

nigdy organista tak pięknie nie zagra

2008-02-03T23:48:00.000+01:00

dobry wieczór proszę Państwa, cieszę się, że Państwo przyszli, nazywamy się Świetliki i taki mamy pomysł na dzisiejszy wieczór, że zagramy Państwu całą naszą dyskografię po kolei.

Śnieg spadnie i zakryje wszystko.
Na razie widać jednak miasto
- czarną kość rozjaśnioną niekiedy światłami
maleńkich samochodów, usiadłem wysoko
i patrzę. Wieczór. Już zamknięte
wszystkie wesołe miasteczka.

[...]

a ślad zębów pozostał najgłębiej.

re: lokacje

2008-02-02T21:25:00.000+01:00

[2.02, warszawa, kumple z 3ciej fazy d. tremens ;->]

nowe cztery ściany od dwóch dni. ascetyczne, ale dokładnie takie, jak chcę. awansowane o 8 pięter w górę, ponad ulice, ponad blokowiska.

ściana muzyki. jak dodatkowy zmysł... nienamacalny...
ściana światła. daje pokarm oczom, daje rytm codzienny, daje energię
ściana życia. wszystko, czym tętnię aktualnie w jednym kącie
ściana ba-
-mbusów, apoteozy trzech poprzednich ścian. roślin doskonałych.
-nksy'ego, niezgody na kruszenie trzech poprzednich ścian. ruchu oporu i nawoływania.

aż rezonuję z tą przestrzenią.

okazja, tanio! (za trzy podpisy)

2008-01-23T02:40:00.000+01:00

[15.01, londyn, abbey road studios]

- czuję się, jakbym sprzedawał kawałek duszy.
- hmm, właśnie zastanawiam się, czy opłaca mi sie ją od ciebie odkupić.
- i co?
- pas. nawet nie ma co rozbierać na części. większość komponentów już przerdzewiała.

London Calling

2008-01-21T21:29:00.000+01:00

[13.01, londyn, za plecami przeznaczenie]

a jednak. nowy hub mroźnej włóczęgi po świecie. będzie mniej sandałów i więcej krawatów.

i totalna nieokiełznana radość!!!!

London calling, yeah, I was there, too
An you know what they said? well, some of it was true!
London calling at the top of the dial
After all this, wont you give me a smile?

nigdziebądź

2008-01-18T22:24:00.000+01:00

[londyn, 15.01.2008]

miało mnie tu nie być więcej, miałem uniknąć tego szumu zmysłów. ale londyn pochłania, londyn prowadzi tajną akcję przekierowywania wszystkich dróg życiowych przez niego właśnie. najprościej jest się schować pod dywan trawników, pod ziemię głęboko, głęboko. lub pod tamizę, życzliwi brytyjczycy nawet piękny tunel pieszy ku temu wybudowali.

uciekając od jednego ciśnienia, wpędziliśmy się w inne. co poszarpie nasze struny gardłowe/nerwowe/estetyczne* bardziej: niestrawności i jady ludzkie na powierzchni czy toksyny miejskie pod ziemią?

i nagle znaleźliśmy się nigdziebądź. zupełnie jak w wyobraźni Neila Gaimana:

Což je také místo, kterým hrdinové na své pouti prochází. Na konci knihy dostane hlavní hrdina možnost volby, zda zůstat v tomto nehostinném světě, ve kterém si těžce vydobyl poměrně prestižní postavení, nebo zda se vrátit do normálního života ke své práci, přítelkyni a bezpečnému ale nudnému životu, který vedl.

בדרכם לברר מי הרג את משפחתה של דלת הם נעזרים בהאנטר. מטרתם היא למצוא מפתח שאיסלינגטון המלאך מחפש אותו. במהלך מסעם הם נתקלים במר קרופ ומר ואנדמאר שמנסים להרוג את בני החבורה ובמרקיז דה-קרבס שמסייע להם עקב חוב שהוא חב לאביה של דלת.

Richard, spełniwszy w końcu swą misję może zrobić to o czym marzył przez cały czas - użyć klucza do powrotu do swojego, normalnego świata. Wróciwszy tam, stwierdza jednak, że chyba w marzeniach zbytnio idealizował swoje dotychczasowe życie. Teraz, po pobycie w Londynie Pod, tu wszystko wydaje mu się bezbarwne i płaskie.

A czy wypłynę na światło dzienne, to się jeszcze okaże.

if no revolution happens, by 2050 we'll be deeply superfucked

2008-01-18T00:50:00.000+01:00

[tytuł cytatem z Wired Magazine, October 2007]

i jeszcze:

Only as markets improve their ability to price externalities, will we see capital allocated more effectively to sustainable development. This shift will require nothing less than a complete change in mindset – one that views our planet as a long-term investment, rather than a business in liquidation.

[Al Gore, przedmowa do S.L. Hart "Capitalism at the crossroads", Wharton School Publishing 2007]

martwica pamięci, martwica relacji

2008-01-05T21:35:00.000+01:00

[31.12, 23:30, vufflens-la-ville, szwajcaria]

ciąg logiczny jest taki: pewnego dnia powstała pamięć zewnętrzna. zauważyliśmy, jakie to wygodne. no to sobie zaczęła uprawiać proliferację (tfu, ohydne słowo) i zarażać kolejne dziedziny życia. od ciężkostrawnych danych finansowych po wiedzę specjalistyczną, wiedzę powszechną, wiedzę żałośnie podstawówkową; wdarła się także do życia osobistego, do kalendarza, do przypominacza, plannera i organizera (hipokrytycznie patrzę na mojego bloga i uśmiecham się pod nosem).

w rezultacie, jak pisze national geographic (listopad'07), przeszliśmy od konieczności pamiętania wszystkiego do możliwości niepamiętania prawie niczego. czy jest coś w tym złego? tak, w tej olbrzymiej strukturze pozbawionej czucia jest coś złego.

zatracane są relacje. mel helitzer, profesor pi-aru, stwierdził kiedyś, że "nie ma nic ważniejszego od pamiętania imienia drugiej osoby". i nie, nie liczmy, że facebook nam to załatwi.

razem mądrzej, ty gupku

2008-01-05T19:58:00.000+01:00

[12.07, angkor wat, kambodża, tak, ten sznur mrówek miał 25m długości]

manuel: kiedyś myślałem, że mrówki wiedzą, co robią. te, które maszerowały na moim blacie kuchennym zachowywały się tak pewnie, że wydawało mi się, że mają dokładny plan, wiedzą gdzie iść i co należy zrobić. jak inaczej mogłyby zorganizować autostrady, wybudować imponujące mrowiska, zasadzić się z misterną obławą i robić wszystkie inne mrówcze biznesy?

okazuje się, że to kompletnie nie tak. "jeśli poddasz obserwacji jedną mrówkę, która próbuje coś wykonać, będziesz zaskoczony, jak mało potrafi", mówi deborah ze stanfordu. to nie mrówki, to rój posiada całą inteligencję.

nikt nie trzyma pieczy. nie ma generałów i wojowników. menedżerów patrzących z góry na podwładnych. królowa jedynie składa jajeczka. kolonia samoorganizuje się.

po prostu: mrówka, która coś odkryje, zaczyna krzyczeć. na przykład za pomocą feromonów. inne mrówki patrzą, węszą, testują, poprawiają. niektóre podążą tą ścieżką - wtedy krzyk staje się większy. jeśli trop będzie trafny, wkrótce pół mrowiska zasuwa na 3 zmiany po nową zdobycz.

--

a teraz podam kilka haseł, a wy możecie sobie odpowiednio dorozumieć:
wikipedia, open source, gnu/gpl, word of mouth, web 2.0, ngos, case linuxa, burning man, otwarta innowacja, sieci neuronowe w główkach i płytkach silikonowych.

kevin kelly: The reality of a working Wikipedia has made a type of communitarian socialism not only thinkable, but desirable ... When you grow up knowing rather than admitting that such a thing as the Wikipedia works; when it is obvious to you that open source software is better; when you are certain that sharing your photos and other data yields more than safeguarding them—then these assumptions will become a platform for a yet more radical embrace of the commonwealth ... Its mind-changing power is working subconsciously on the global millennial generation, providing them with an existence proof of a beneficial hive mind, and an appreciation for believing in the impossible.

świetlista przyszłość przed nimi; niech tylko zadbają o odpowiednio głośnego i charyzmatycznego 'krzykacza'.

--

kapitalne źródła (naprawdę! warto!): 1 oraz 2

sylwester alternatywny

2008-01-04T23:10:00.000+01:00

Ognia pojednania nie możemy stłumić. Rozjaśnia drogę, a kiedy nią idziemy, stajemy sie twórcami pokoju wokół siebie i coraz dalej. [...] Są sytuacje, szczególnie wtedy, gdy zostały zranione uczucia, kiedy pojednanie wydaje się nieosiągalne. Pamiętajmy, że samo pragnienie pojednania jest już jego początkiem. [...] Pojednanie może do głębi przemienić nasze społeczeństwa. [...] Niech nas nie zniechęca nadmiar skomplikowanych problemów. Nie zapominajmy, że możemy zaczynać od małych rzeczy.

a czy może mi pan wytłumaczyć to na przykładzie?

CouchSurfing seeks to internationally network people and places, create educational exchanges, raise collective consciousness, spread tolerance, and facilitate cultural understanding.

małe kropki. ale już zaraz będzie z tego plama wielkości globu.

bo to co nas spotyka przychodzi spoza nas

2008-01-04T22:44:00.000+01:00

kto ma uszy niech słucha. słowa nadeszły do mnie 1 sierpnia, w idealnej połowie roku. już nieskończenie będą mi się kojarzyć z tym, co ma nadejść. bo to co nas spotyka, przychodzi spoza nas.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
Take me on a trip upon your magic swirlin' ship, My senses have been stripped, my hands can't feel to grip, My toes too numb to step, wait only for my boot heels To be wanderin'.
I'm ready to go anywhere, I'm ready for to fade Into my own parade, cast your dancing spell my way, I promise to go under it.
Then take me disappearin' through the smoke rings of my mind, Down the foggy ruins of time, far past the frozen leaves, The haunted, frightened trees, out to the windy beach, Far from the twisted reach of crazy sorrow.
Yes, to dance beneath the diamond sky with one hand waving free, Silhouetted by the sea, circled by the circus sands, With all memory and fate driven deep beneath the waves, Let me forget about today until tomorrow.

[1.08, motto objawione w singapurze, 2 zakręt na prawo, na skraju china town]

de best of 2007: b-sides

2008-01-04T21:26:00.000+01:00

[27.03, seoul, korea, zawieszone nad drzwiami gwarantują szczęście młodej parze]

kiedyś męcząc hity lata można było zedrzeć grubą warstwę winylu; dziś co najwyżej tepsa odetnie nam dostęp do last.fm. ale i tak zdążymy do tego czasu wbić sobie do głowy każde westchnienie blond anioła przy przejściu do refrenu. on repeat.

zdaję sobie sprawę, że poprzednie 17 ujęć pojawiało się i gruntowało w niektórych źrenicach. skoro opowiadają one podobną historię, co 20 000 pozostałych klatek filmu "2007", to nie ma co przesadzać. niemniej w trakcie przekopywania się dzisiejszego wyciągnąłem materiał raczej niepublikowany, z innej perspektywy, z odmiennym przytupem. myślę, że często nawet ciekawszy niż mainstream. zresztą tak dzieje się prawie zawsze.

klikać! nie zastanawiać się!

mind-blowing 2007

2008-01-04T19:55:00.000+01:00

to tylko 17 z wielu momentów, w których widziałem magię iskrzącą się na rzęsach:

[16.09, bruksela, belgia, this year has blown my mind off]

[31.12, genewa, szwajcaria, pędząc ku ostatnim godzinom]

[31.12, nyon, szwajcaria, pragniemy przeżywać]

[1.08, yogyakarta, indonezja, 18 sekund po zachodzie słońca]

[12.07, angkor wat, kambodża, zmień punkt widzenia]

[13.07, siem reap, kambodża, szczęśliwy, mimo, że nie europejczyk]

[16.07, pai, tajlandia, małe królestwo]

[21.10, aran islands, irlandia, czuję, że ktoś tu żył przed chwilą]

[29.07, gunung bromo i gunung semeru, najpiękniejszy dzień w życiu]

[23.09, kopenhaga, dania, piątezzo italiano fiesta pasta]

[29.09, sztokholm, szwecja, mgła i wyspy pełne duchów]

[29.12, lozanna, szwajcaria, gawędząc z łabędziem o pogodzie]

[02.11, kopenhaga, dania, prawdziwe oblicze ujawnia się tylko w helloween]

[17.05, seoul, korea, przyjechała, whatever]

[3.10, seoul, korea, this city never sleeps]

[14.04, busan, korea, czasem nawet mnisi wożą się brykami i dzwonią do panienek]

[26.05, jeju, korea, tylko snu przez rok brakowało]

nowe oczy mam

2007-11-09T01:32:00.000+01:00

przepływają przez moje sekundy moje palce i zostawiają ślady trwałe na pamięci. tylko kilka dni, na weekend wpadnę jeno, ty się mną nie przejmuj, zbiorę się po cichu, szepnę miłego dnia na pożegnanie i ulotnię się z twojego dnia. nieprawda, ciągle tkwicie w mojej pamięci i także w minutach, które tu spędzacie. no przecież minuty to wyjątkowe, chcę je przeżywać też, nie dam się oddzielić od ponownej radości odkrywania danii.

dziękuję doszczętnie:
amie, anna, alexandre, raqu, chrobotko, piotrulo, agatko, katinko, nino, i zaocznie gosiu, przyjaciółce i siostrze.

[fociaki piotruli]

2007-10-15T23:44:00.000+01:00

z tą prędkością podróżowali chrobotka, raq i ja. z tym, że chrobotka z drugiego końca danii przybyła, raq wyskoczył na weekend kopenhaski prosto z szanghaju, a ja mocno zaniżałem średnią, okupując strajkiem głodowym biurko i dziesiątki slajdów skomlących o dokończenie. ale wieczorami tempo utrzymywaliśmy równe :-> dzięki za odwiedziny!

posłuchaj to do ciebie

2007-10-14T17:59:00.000+01:00

roya lichtensteina muszę sobie powiesić nad głową.
wtedy narysował to na wystawę this is pop-art!
dzisiejszy tytuł alternatywny: czytaj baranie!

lista bestsellerów na następny tydzień:

salesforce management
seven myths of customer management
relacje z kluczowymi klientami
the ultimate question
customer experience management
one to one marketing fieldbook
strategic advertising management
advertising communications & promotion management
managing customer relations
strategy: process, context, content
know-who based entrepreneurship

czas się zaprzyjaźnić z 4000 stron.
wsiąkam.

a teraz coś z zupełnie innej beczki

2007-10-14T17:51:00.000+01:00

człowiek się nie spodziewa, wy, ja, kompletnie niewinni przechodnie tym bardziej, co ich może dopaść o 2 w nocy na pustych ulicach kopenhaskich. widać jeszcze przynajmniej przez tydzień nie dane nam będzie uwolnić się od wszechobecności kaczek.

a następną niedzielę, otwierającą zmiany trwałe i potrzebne będę świętował na klifach moherowych. obiecuję zmienić nazwę na wszystkich drogowskazach w okolicy, a czy wy obiecujecie zmienić nazwiska na wszystkich biurkach w stolicy?

najlepszy market świata

2007-10-14T17:24:00.000+01:00

did you know that...we are facing individual imbalances?

at many fast-food restaurants, a single meal gives more than two times the recommended daily intake of fat, cholesterol, salt, and sugar?worldwide - more than 1 billion adults are overweight, and at least 300 million of them are obese?addiction to drugs, alcohol, smoking, sex, gambling or work may be an expression of the fact that people are unable to handle presence and intimacy?the air inside the typical home is on average 2-5 times more polluted than the air just outside - largely because of household cleaners and pesticides?most people spend 90 percent of their time indoors?many people remain concerned about the effects of lifelong exposure to the chemicals in sanitary products such as e.g. tampons?app. 300 million people will be suffering from diabetes in 2020?50% of deaths in the world are linked to diet, tobacco and lack of physical exercise?eating disorders affect 70 million individuals worldwide?partly due to chemical pollution 14% of European couples are now affected by fertility problems?in 1992, economists estimated that health problems caused by pesticides led U.S. health care costs to increase by $786 million each year?sugar triggers the production of the brains natural opioids, and the brain becomes addicted i the same way as with morphine and heroine?12 million US citizens are addicts of gambling?medication against shyness and an anti-shopping pill are some of the later news from the medicine-industry?

nie, nie wiedziałem. czemu pytasz?

back to the basics

2007-10-07T00:44:00.000+01:00

And it was morning
And I found myself mourning, for a childhood that I thought had disappeared
I looked out the window
And I saw a magpie in the rainbow, the rain had gone
I’m not alone
I turned to the mirror

So I see it’s me,
I can do anything
And I’m still the child
’cos the only thing misplaced was direction
And I found direction

There is no childhood’s end
Cos’ you are my childhood friend
Lead me on

pacyfy w górę!

2007-10-04T17:07:00.000+01:00

tydzień temu stuknęło 36 lat christianii. miejsce, któremu niedawno nadałem miano anarchii w puszce zupy campell's, pokazało totalnie wyluzowaną i bezpretensjonalną twarz. tylko tu dzielnica mogła zamienić się w wielotysięczną, uliczną imprezę, tylko tu zagęszczenie dredów na km2 było największe w danii, tylko tu przypomniałem sobie dokładnie o moich przyjaciołach hippisach z polski. dance-hall opanowuje mias-to! dance-hall - przy tym nie da się zas-nąć!

noc nęcąca

2007-10-04T16:35:00.000+01:00

[sztokholm,saturday night fever, 29.09]

pod miastem pełnym cudów

2007-10-04T12:23:00.001+01:00

nie umieramy z nudów.

tym zaczęli w zeszły czwartek.

piła, beczka, dzwony, dzwonki krowie, skrzypce, wiolonczela, harmonia, xylofon, 3x klawisze, 2x perkusja, bas, ledwo gitara, 300 zabawek elektronicznych i KLIMAT KLIMAT KLIMAT.

porażonym.

cisza przed wiatrem

2007-10-04T08:56:00.000+01:00

i w dniach tych staramy się przerwać straszliwą monotonię, tę krówkę-ciągutkę, która rozpostarła się między biurkiem z widokiem na betonowe konstrukcje, a ławką z widokiem na betonowych profesorów. i zdrapujemy szarość paznokciami, drapiemy się co sił po głowie, wymyślamy sposoby na ucieczkę doskonałą.

pomyślałem, wybędę do sztokholmu, sam kompletnie. podobno na północy lepiej dźwięk niesie, usłyszę siebie lepiej. podsłucham pomysły na najbliższą przyszłość. bo przecież, jak poinformowała mnie reklama w samolocie, the best ideas grow below zero.

turystyka totalna się udała, ale pacjent ciągle głodny i głuchy.

italian dinner

2007-09-23T23:57:00.000+01:00

[CPH, Kathrine Kollegiet, 23.09]

20 kilo pasty, 12 win, pokerująca grupa trzymająca kanapę i tańce swawole do białego rana. czyli konsumujemy po włosku. początek bibek międzynarowościowych.

all around the szprycha

2007-09-22T12:29:00.000+01:00

[kopenhaga, zakaz parkowania, 1.09]

tu życie obraca się wraz ze szprychami. jeden milion sto tysięcy kół przemierza to miasto codziennie, drugie tyle czeka na lepsze czasy, lepszych właścicieli. władze wykładają kolejne dziesiątki milionów euro na nowe parkingi i drogi, kombinując, jak w na takim obszarze upchnąć populację rowerów całej wielkiej brytanii.

pierwszy dostałem od mortena. pomocny gość, znajomy znajomego znajomego, załatwił używany jednoślad za grosze. moja radość trwała krótko - po 50km koło przestało być kołem, a naprawa podniosłaby koszt sprzętu o 100%. morten wymienił mi maszynę jeszcze tego samego dnia. czarny rumak wytrzymał niestety tyle samo, po czym z rozpaczy rozsypał swój łańcuch. dwa dni próbowałem go resuscytować własnymi siłami. rowery na złomowisku za akademikiem nie uległy jednak moim perswazjom i żaden nie chciał oddać organu łańcuchowego.

zrezygnowany, capnąłem jakieś rzęchowate kółka. wystarczyły 3 godziny, aby ktoś oswoił się z moim nie w pełni sprawnym rumakiem. dzień później zobaczyłem go zaobrączkowanego obcym zamkiem. w międzyczasie w piwnicy odkryłem następny obiekt, który przy wsparciu kolegów ze złomowiska pokazał pełnię swoich możliwości.

3 tygodnie, 3 rowery. jedziemy dalej.

--

prześwietny blog o kopenhaskim pedałowaniu: http://cycleliciousness.blogspot.com/

za mamusię, za tatusia..

2007-09-20T00:54:00.000+01:00

[pekin, dobra restauracja, 19.06]

którejś z witamin duchowych mi brak. S₃ podwójną dawkę poproszę.

nastrój się

2007-09-18T10:48:00.000+01:00

[bruksela, 15.09]

do szarugi szumiącej, deszczowiska snującego się za oknem.

mobilizujemy się do samodzielnego malowania krajobrazu, inaczej każdy dzień będzie wyglądał tak samo. kolory nadejdą w głowach.

lot nisko

2007-09-18T00:57:00.000+01:00

[bangkok, dzień i podróż bez końca, 6.08]

za dużo niego, przesyca mnie już każda wizyta. jałowe oczekiwanie na wzniesienie się i ucieczkę stąd. czasem bezkresne, gdy w singapurze plastikowe krzesła wrzynają się w szyję i w udawany sen. czasem irytujące, gdy wiesz, że do moskwy nie dolecisz na przesiadkę, a oni guzdrzą się jeszcze bardziej. przeważnie jednak wypełnione szeptem wind, rękoma sunącymi po metalowych poręczach, zawieszeniem, brianem eno:

Brian Eno – 1/1

jose widzi inaczej. jego obraz jest pełen ludzi obnażanych z emocji. lubi do nich podchodzić i rozmawiać. patrzeć im w oczy i widzieć w nich odbicia rzędów w poczekalni.

nie lubię lotnisk. czuję się tam jak świetny eksperyment, odseparowany od swojego naturalnego ekosystemu. a mimo to zawsze przychodzę za wcześnie, łudząc się, że tym razem szybciej uwolnię się od ziemi.

[bruksela, jak zwykle, 16.10]

przepraszam, ale zamykamy

2007-09-18T00:22:00.000+01:00

[bruksela, mikrogaleria na rue de la regence, 16.09]

przynajmniej na chwilę bierzemy plecak na 4 spusty do szafy. część odkrywcza idzie pod klucz. i nie ma co się miotać między ścianami, jeszcze sobie człowiek niepotrzebnie głowę rozbije.

a tak przynajmniej przez tydzień człowiek pomóżdży będzie uczył się wyobrażać. że to, co przeczytane w białym pokoju, istnieje i ma się dobrze gdzieś poza.

--

książki przyszły rano ze szwecji i z anglii. plecak z właścicielem wczoraj z belgii. wszystko razem spotkało się dziś w danii przy chińskiej herbacie oraz indyjskim obiedzie i postanowiło współdziałać przez chwilę. bookworm mode on.

i znowu poniesie nas wiatr

2007-09-08T18:56:00.000+01:00

[helsingør, zamek Kronborg, 8.09]

tak jak rozwiał nasze myśli na szczycie zamku hamleta. wyjałowi, wyziębi, uspokoi i zobojętni. a na koniec wywieje na tydzień do belgii (wyrok ze skutkiem natychmiastowym).

du er her

2007-09-08T01:43:00.000+01:00

[hua'shan, święta góra chińska, 22.06]

jesteś o, tu, w czerwonej kropce z wyraźnym konturem. odetnij się nim i obserwuj kolory. te spodnie ogniste pod beret i neony, te liście podpięte zamiast spódnicy, wspieranie słupów, a rozsadzanie harmonii bycia w pionie. bezsenność szumi i błyska w całym mieście. i tłucze się jeszcze wraz z naszymi rozmowami.

[ale tak, noc jest właśnie tym magicznym ognikiem kopenhagi]

forma mnie przygniotła, więc z niej wyszedłem i przyglądam się z boku. jawa w czasie snu miasta.

ciemność (taką mocno niespecjalną) widzę

2007-09-04T01:07:00.000+01:00

[jimbaran beach, bali, 23.07]

i co jeszcze. snuje się to czarne, mroczne, zupełnie bez tej energii, ciepła i szumu wody łamiącej się w pół. noce są tu chłodne i bezgwiezdne, siostry poranków bez wyrazu.

ok, zasnę wkrótce, niech tylko nabiorę grubego piasku między palce i pogapię się chwilę na drogę mleczną w prześwicie palm. bo co innego pozostaje.

anarchia w puszce zupy campell's

2007-09-02T21:10:00.000+01:00

[foto: malyfred]

afisz powitalny:
najbezpieczniejszy bar na świecie:
ponad 6000 interwencji uzbrojonej policji od marca 2004.

Celem projektu jest stworzenie samostanowiącej się społeczności, gdzie każda jednostka jest odpowiedzialna za siebie, będąc jednocześnie integralną częścią naszej wspólnoty. Jej członkowie zamierzają w tym celu osiągnąć ekonomiczną niezależność. Równie ważnym zamiarem jest utwierdzanie w przekonaniu, że ogólnie pojęta nierówność międzyludzka może zostać poprzez naszą działalność zażegnana.

zażegnuje ją wspólnota 800 właścicieli telewizorów plazmowych na stoliczkach z Ikei, dla dobrych wibracji otaczających się odrapanymi murami i wybitymi szybami. tworzą pokój na ziemi poprzez sprzedaż kebabów, beretów z włóczki i biletów na andergrandowe koncerty rege.

to sobie poszedłem dalej, a na odchodne pogroził mi transparent "you are now entering the EU"

dogonić horyzont

2007-09-01T13:16:00.000+01:00

[atol gdzieś pomiędzy hong-kongiem, a singapurem; 1 lipca]

justyna jest projektantką szkła i będzie studiować w tym roku w kopenhaskiej szkole designu. w tym semestrze połączy siły z innymi specami od ciuchów, metali, drewna i innych materiałów w artystycznym zgłębianiu koncepcji współczesnego nomada.

współczesny nomad.

w 2007 przewędrował już 55 000 km. pieszo, na słoniu, rowerem, tuk-tukiem, skuterem, samochodem, furgonetką, autobusem, kraulem i żabką, z płetwami i bez, łodzią wiosłową, kajakiem, tratwą, pontonem, motorówką, promem, jetboat, statkiem rejsowym, wreszcie samolotami amerykańskimi, europejskimi i, o zgrozo, rosyjskimi.

kiedy podróżował po azji, poruszał się z prędkością 500 km dziennie. bardzo pilnował się, by utrzymać to tempo. przecież kawał niesamowitego świata przed nim, póki ma nadmiarowe sekundy, chce uszczknąć jak najwięcej.

powiedział sobie, że odpocznie teraz, wróci do aromatycznej herbaty, koncertów jazzowych, gotowania potraw meksykańskich, włoskich i tajskich. odpocznie, odpocznie, ale w przerwie między relaksem a wyciszeniem wyskoczy sobie do brukseli, mediolanu, oslo i helsinek.

tak tylko na chwilę, dobrze?

fruuuuuu...

copenhagen survival

2007-08-29T14:45:00.000+01:00

juz sie ustabilizowalo w nowych realiach, juz mozna pisac i nadrabiac trzymiesieczne zaleglosci. off we go.

na poczatku kopenhaski survival, czyli podreczne Do & Don't na nastepne miesiace:

1. Mieszkamy w duzych akademikach i gotujemy oraz imprezujemy zbiorowo. Zawsze mozemy sie zalapac na perfekcyjne spagetti Wlochow okraszone zapasem piwa przywiezionym samochodem Holenderki.

Odpada: oszukancza stolowka ktora sobie liczy 4zl za 100gr czegokolwiek z bufetu. Daje glowe, ze maja przekrecone wagi. Nie wspomne o innych jadlodajniach, rozpietych miedzy 30 zl za kebab z cola, a 70zl za duza pizze.

2. Kupujemy pumpernikiel, ser Brie i winogrona z Lidla. Mieso z Fakty, a paste zostawiamy ekspertom z poludnia Europy.

Odpada: kanapki z 7/11 za 11zl i swieze buleczki z piekarni w podobnej cenie.

3. Piwo nabywa Hiszpan za 60gr za butelke, dostarcza Holenderka, a recycling nadzoruje Australijka.

Odpada: Rozpoczynanie wieczoru dopiero w barze, z piwem miedzy 22-80zl. 150 razy drozej...

4. Robimy imprezy u nas, sciagajac jak najwiecej ludzi z okolicy. Przy przekroczeniu progu 170-190 osob kasa z recyklingu butelek przekroczy koszt kilkunastu zgrzewek piwa i zagryzek. Zarobione pieniadze inwestujemy w glosniki 1000W.

Odpada: robienie imprez na podworzu innych akademikow, bo tamtejsi sasiedzi sa gotowi wybudzic i sciagnac polowe International Office w celu wyciszenia towarzystwa.

5. Zdobywamy rower i jezdzimy nim wszedzie i o kazdej porze. Inwestujemy w swiatelka, bo mandacik za brak bywa wyzszy od ceny roweru. Te ostatnia, wedlug naszego Wlocha Urgo, mozna zbic do 20zl, z czego 10zl za swiatla oraz 10zl za nowy zamek..

Odpada: transport publiczny, prowadzacy zalegalizowany rozboj w bialy dzien. 12zl za bilet jednorazowy oraz 180zl za karnet miesieczny.

tyle na razie. ide wprowadzac w zycie.

kopenhaga jakiej nie widzieliscie

2007-08-28T01:31:00.000+01:00

schizowanie a zycie gdzies obok plynie.

==pit stop==

2007-08-08T11:56:00.000+01:00

równo 14 dni w Polsce. odespanie, odreagowanie i odchorowanie ciężkostrawnej kuchni europejskiej (3 dzień a jak mi się za ryżykiem zatęskniło..)

trochę symbolicznie oddzielam linią dotychczas od wkrótce:
_____________________________________________________________________

ale wrócę do przeżyć wcześniejszych, będą obrazki, zdjęcia i opowieści. wyrywkowe, bo słów na tyle wystarczy. lecz będą też gorączkowe przygotowania, a za tydzień już przenosiny do chłodnej danii.

obsługa techniczna pit-stopu będzie musiała się solidnie sprężyć.

goraczka sobotniej nocy

2007-07-29T22:41:00.000+01:00

zaczelo sie niewinnie od zdemolowania dwoch autokarow, uszkodzenia tira i skasowania osobowego peugeota. w pierwszym busie, dokladnie pod naszym siedzeniem, zaczelo cos wyciekac. z poczatku myslelismy, ze to olej silnikowy, ale jak polalo sie tego z 10 litrow po calej drodze i poboczu, to zaczelismy weszyc, czy to przypadkiem nie benzyna...

tak czy siak, kierowca prowizorycznie zasypal czarna plame, a ludzie palili z troche wiekszym zdenerwowaniem.

kilka minut pozniej podstawili kolejny autokar. ludzie sie pakuja, pora i na mnie. ledwo stanalem w drzwiach, bus zaczyna jechac. tylko ze z gorki do tylu i bez kierowcy... dylemat "skakac-nie skakac, skakac-nie skakac" rozwiazalo najpierw bliskie spotkanie z tirem (niestety zeslizgnelismy sie po boku jak po tarce), okraszone czolowka i skasowaniem dzielnego peugeota, ktory poswiecil sie, aby calkowicie zatrzymac nasza kobyle.

a potem fun byl jeszcze wiekszy. trafilismy do autokaru przesyconego potem, brudem, dymem papierosowym i stertami ludzi i bagazy az po sam sufit. w czasie przeprawy promowej dopakowalo sie jeszcze 15 przekupek, co bysmy nie czuli sie zbytnio osamotnieni. bez odpowiedniej klimy ale z odpowiednim klimatem zapowiadala sie iscie goraca noc...

zie je nemo... ?

2007-07-27T15:18:00.000+01:00

no tu wlasnie, za siodmym koralem. i reszta rafy i zwraczalego U.S.A.T. Liberty tez wymiata. przed sloncem mozna i w glebiny uciec, w tecze nieokielznana.

[a jutro na wulkany]

slonce slonce swieci nad nami...

2007-07-24T14:19:00.000+01:00

[dalej ta benadziejna piosenka szla tak:]
ogrzewa nasze ciala promieniami....

niech swieci, ale gdzie indziej. mi tam wystarczyly 3 godziny by przybrac buraczane barwy wojenne. od tego czasu przeszedlem do walki partyzanckiej, kryjac sie pod palmami i w basenie hotelowym. moze za 3 dni uda mi sie znowu stanac w szranki z promieniowaniem uv. a tymczasem wyzywam sie na falach dopiero w okolicach zachodu slonca.

a bali oczywiscie nie takie, jak wszyscy mysla.

a skądże to, jakże to, czemu tak gna?

2007-07-21T15:24:00.000+01:00

keep on rolling. potoczylo sie nieoczekiwanie szybko i z gorki; bangkok 'odhaczony' efektywnie w 5+4 godziny, kuala lumpur w jakies 7. i czulem ze nie da sie z tych miejsc wydusic wiele wiecej.

tylko na co bylo mi przyznawac sie, ze odrobilem prace domowa w rekordowym czasie? zgodnie z prawem murphy'ego dostalem cos na doczepke. wczoraj przez pol dnia gralem w reklamie telewizyjnej dla tajskiej kablowki. beda transmitowali premier league, wiec potrzebowali rasowych english hooligans, zeby pokazali, jak to sie na wyspach kibicuje. nawet wyznawca chelsea mial niezly ubaw... a dzis w kuala lumpur odeslali mojego kumpla, u ktorego mieszkam, do szpitala na obserwacje. prawdopobnie zlapal dengue i sobie tam powakacjuje, zrzucajac obowiazki gosposi domowej na mnie :-) otoz bardzo prosze: rozpoczynam aukcje na telewizor 28", psa kanapowego co tuli sie 25h na dobe i profesjonalna kolekcje lalek barbie i kenow, zaden z nich nie rozpakowany (doprawdy, znalazl sobie kumpel temat na hobby...).

a jutro bali! 5 dni nie ruszania sie, brak samolotow, calonocnych busow, tylko slonce, plaza i calonocne imprezy! no, prawie, golab straszy mnie 8h surfingu dziennie, wymienne na kurs nurkowania....

ona nie puszcza

2007-07-14T18:05:00.000+01:00

trzyma mocno moja kambodza, nie udalo mi sie dzisiaj wyrwac z jej objec.

zawrocili mnie z granicy. po 6h gajgorszej drogi jaka sobie mozna sobie wyobrazic, powiedzieli, zebym wracal do stolicy po wize bo an granicy nie chce im sie wyrabiac i za tydzien moge sie pojawic. szybkie przegrupowanie sil sprawilo, ze dostanie sie do tajlandii zajmie mi ekstra ponad 200 dolcow, ale tylko 20 godzin. kolejne 7h, tym razem w klimatyzowanej taksowce, zaprzegnieta ekipa kambodzanska i juz samolot bedzie czekal na mnie z samego rana. ale co sie kark nalamal i czlowiek nakombinowal, to jego.

wrrrr.

pomiedzy

2007-07-13T20:15:00.000+01:00

znowu uzywam tego slowa; jednak inaczej kambodzy nie opisze. wcisnieta w palmy kokosowe niebo takie o wlasnie kolory nagrane i zaplacone juz dawno temu pod zdjecia idealne. i kadr podchodzi szczegolnie jak to male skomlace nie ma co jesc kompletnie. i co robimy? jeden dolar nie poprawi sytuacji, dwa juz rozpuszcza i wyniszcza wole walki. i impas, pamietaj w jakiej scenerii. czlowiekiem jestem, nie wiem co z tym robic, odlozylem na pozniej.

dzis pierwszy dzien drugiej polowy wyprawy. odpowiednio zakonczony.

no i siadla

2007-07-12T18:38:00.000+01:00

bateria po 200+ zdjeciach, co i tak bylo za malo na najpotezniejsza budowle religijna tego swiata. doslownie od switu do zmierzchu, 15h lazenia po murach i swiatyniach, widoki, kamienie wrazenia, potem multum ludzi i kazdy chce szalec do rana. i dobrze jest, tylko sil brak. po wakacjach zdecydowanie musze ze 2 tygodnie odpoczac i wyspac sie normalnie.

przy drodze

2007-07-11T16:32:00.000+01:00

pola ryzowe zalewaja sie w trupa woda, a bawoly korzystaja z tego i chlupia sie niemilosiernie; czasem tez podpijaja.

starzec zbiera grudki wyschlej ziemi, zeby przeniesc ja w dloniach na swoj ogrodek i wykrzesac resztki mineralow.

palmy ustawiaja sie w szeregu na widok tablic z popiersiem premiera jedynej slusznej Partii Ludu Kambodzy.

ludzie prosza o laske i wolnosc od kurzu zebrania i bezczynnosci oczekiwania na cos, cokolwiek co ma nastapic.

czuje zachwycam i zniewalam sie kambodza we wszystkich koncach neuronow.

kryj sie!

2007-07-08T12:44:00.000+01:00

zaoraj ziemie pol milionem ton bomb, tyle wystarczy, zeby po wojnie zebrac plony rzedu 2-3 kg szrapneli z kazdego metra kwadratowego prowincji; nawoz 'pomaranczowym odczynnikiem' o odwrotnym dzialaniu - cala wegetacja znika z powierzchni ziemi na 5 lat, a ludzie rodza sie z wadami gorszymi niz po czarnobylu; na pozostalosciach zrob krajobraz ksiezycowy i zostaw dziesiatki czolgow, artylerii, sprzetu i niewypalow.

nic dziwnego, ze ludzie w tej prowincji zdecydowali sie zejsc do podziemia. ponad 200 km tuneli Viet Congu jakies 60 km od Sajgonu, kontrolowanego wowczas przed Amerykanow. co z tego, ze najwieksza bomba B52 mogla uszkodzic wierzchnia warstwe korytarzy, zostawaly jeszcze 2 poziomy. juz na samych pulapkach mozna sie bylo wykrwawic, po wejsciu w tunele Amerykanie po prostu nie mieli szans (rowniez dlatego, ze byli wielcy i sie kompletnie nie miescili w przejsciach dla niedozywionych Wietnamczykow).

dziwna to byla ucieczka od soundtracku Sajgonu, od melodii wymieszanej z kakofonia, warkotu 50000 skuterow, niezliczonych klaksonow i nawolywan naciagaczy.

a jutro uciekam dalej jeszcze, nie pod ziemie jednak, bo ewidentnie nie mieszcze sie. tym razem delta mekongu i plywajace stragany. ostatnie chwile wietnamu.

what was to come but didn't

2007-07-05T19:34:00.000+01:00

no i co?! mowilem ci przeciez, nie oczekuj. przezywaj na biezaco! to bylo kompletnie bez sensu, 3 miesiace czekac na ten szczegolny moment, 91 dni wypatrywania smoka zstepujacego do morza.

no to sobie popatrzyles, ale z brzegu, z konca horyzontu. jasne, ze zawod. na co ci bylo rysowac sobie w myslach przezycia kazdej sekundy? zamiast smoka dostales tajfunem po glowie, teraz przemoczona czupryna moze tylko wzdychac, ze nie poplynela do grot i miedzy wysepki.

niech przynajmniej mysli z deszczem poplyna, by jutro obudzic sie w sloncu...

winds of change (ze slonca pod rynne)

2007-07-05T19:19:00.000+01:00

[weatherunderground.com]

jak widac na zalaczonym obrazku, jedyny tajfun rozbijajacy sie obecnie po ziemi leci prosto nad moja zatoke. trzeba bylo pomachac na do widzenia 2-dniowej wycieczce; nie dadza poplywac lodziami na morzu, pora wrocic do hanoi i przezimowac tu 2 dni deszczy tropikalnych. do nastepnego, halong bay...

wietnamsko,

tomek

co sie nie da? co nie da rady?

2007-07-04T10:13:00.000+01:00

wczorajsze mission impossible:

[preludium]
nic takiego, pobudka wczesna w singapurze, sniadanko, hostelowe tosty, dzemik i jajeczniczka, plecaki do gory i marszrutka przez miasto. muzeum, takie dziwne troche, o cywilizacjach azjatyckich, niby interaktywne, filmy, aplikacje i inne cudaniewidy, ale nie ujmowaly. dalej kosmiczna jak zwykle indyjska restauracja wegetarianska i metro. lotnisko, idziemy do bramek.

[abordaz na lotnisku]
no i sie zaczelo. mowia nam, ze musimy w bangkoku wkroczyc do kraju, ze nas nie przetransferuja na drugi lot, tylko sami. dla mnie to oznaczalo 30USD w plecy, francuzi mieli darmowo i ekspresowo. w samolocie ustawilismy sie na szybka wysiadke. 3,2,1, sprint! razem dobilismy do bramek z immigration office, oni mieli slamazarnego, ale jakos im poszlo w 5 minut, biegna do bagazy, dalej z naszymi 3ma plecakami do check-in na nastepny lot. 17:30 sa przy rejestracji.

ja mialem +1 przeszkode na drodze - wize. 1,5 godzinna kolejke przeskoczylem w 7 minut sila perswazji, ale rozbilem sie o wymagania urzednikow. zadali biletu, ktory siedzial w plecaku i musial byc uzyty przez francuzow! trzeba bylo dac lapowke i chlopak zaczal biegac po lotnisku i szukac mojego plecaka. 17:25... 17:35.. komorka do niego 17:45.. gadam z pierwszym oficerem... 17:55 gadam z drugim oficerem.. 18:10 gosc przychodzi, zgubil polowe innych dokomuentow, wypelnianie od nowa. 5 minut do zamkniecia checkinu, a ja nawet 1szej przeszkody nie przebylem. 2ga lapowka, mniejsza, przeskakujemy do wydawania wizy, urzednik odsunal na bok 45 min. kolejke, 18:17, sprint 4 pietra do gory, wpadam do checkinu, spozniony, czeka na mnie kopia biletu, biegne dalej, paszport, kontrola, 1,5km korytarzami. 18:50 bramka do samolotu. 18:58 spoznieni zagubieni wpadaja. 19:00 odlot. uff!!!

[hanoi]
najpierw wysadzili nas w zlym miejscu i podszywali sie pod inny hotel, potem ciagali po miescie, w koncu sami sie zaczelismy ciagac i po 1,5 godziny i 1 taksie znalezlismy fajny kacik. ba, mega apartament z klima i sniadaniem za grosze! a w miedzyczasie julien zgubil/stracil lustrzanke...

ale dzis wszystko juz na swoim miejscu, dreszcyk odkrywania powrocil!

triada calkiem niepodobna

2007-07-02T16:32:00.000+01:00

wymawiam jednym tchem: szanghajhongkongsingapur. i co, niby jednosc? drapacze i ogolnie klimat nie z tej ziemi? figa! to 3 swiaty, tak odmienne od siebie, tak inaczej oddzialywujace na ciebie.

[drapacze]
czuje sie je tylko w hong kongu, jestem pomiedzy i sie zatapiam w waskich uliczkach, wysokich na 100-200-300 metrow... sa tutaj tylko 2 kierunki patrzenia - przed siebie i pionowo do gory. slonca na codzien brak, bo jesli nawet chmury odejda, slonce skryje sie ponad tasiemcami specjalnych tuneli dla pieszych. singapur to niby tez drapacze (2 nawet wyzej mierza), ale raczej na obrazku z drugiego brzegu rzeki. nawet jak sie z nimi zmierzy twarza w twarz, to takie rozpierzchniete, rozproszone, niegrozne dookola sobie plasaja. a singu? brak, kompletny brak poza kilkoma przypadkowymi wiezowcami nad ujsciem rzeki. pfff.

[tempo zycia]
czyli jak szybko musisz biegac na setke. HK znowu wygrywa, dosc znacznie, bo tu wszystko sie dzieje na fast forward. nawet ich ulubiony sport to wyscigi konne. maja super metro, wszystko w 1 miejscu, wiec mozna od razu zabrac sie do roboty. cale miasto jest podzielone na obszary zajmujace sie wybrana dzialalnoscia - jest dzielnica instytucji finansowych, dzielnica barow, dzielnica jedzenia, nawet wiekszosc promow w region wyplywa z 1 nabrzeza. szanghaj ma tempo bardzo rozne, niektorzy pracuja po nocach, inni snuja sie caly dzien po promenadach i parkach w pizamach. singu uspokojone, radosne z przezywania kazdej chwili, przesiadywania w restauracjach i barach, wielogodzinnych zakupach.

[historia]
wplyw brytyjczykow widoczny na kazdym kroku. w szanghaju jeszcze francuzi i ogolnie towarzystwo portowe, choc wiele z tego wyczyszczono na poczatku xx wieku po zalozeniu partii komunistycznej (a jakze, we francuskiej dzielnicy szanghaju). partia wylansowala pozniej wodza mao, a jej kolebka nie oparla sie kulturalnej rewolucji.

[zycie nocne]
o, tu jest w sumie podobnie. HK jest jednak dosc jednolity - bary skupione w kilku miejscach i klub zaraz obok. szanghaj ma wszystko, co mozna sobie wymarzyc. singu idzei w kierunku wieczoru w dobrej knajpce z lampka wina, ale klubami nacieszyc sie tez mozna.

jutro prawdziwsza przygoda - wietnam, kambodza i tajlandia.

on 'n' on 'n' on (at 500km a day)

2007-07-01T17:43:00.000+01:00

sam tego chcialem sam tego chcialem.
ledwo chwytac wrazenia na kliszy (pamieci flash?), pozwalac pamieci ulatywac, bo zapiski na pudelku od kart z mao tse tungiem zbyt rzadkie i roztrzepane. tyle juz przeminelo: pekin, xian, szanghaj, hong kong, macau, dzisiejszy singapur.

i jeszcze chocby swieta gora Huan Shai z mglista smietanka i sloneczna polewa. danie glowne to pionowe 500m sciany. albo szanghajskie i hong-kongskie klabingi z expatami i ich dojrzalym juz spojrzeniem na tamta rzeczywistosc.

na deser swiatowe naj -slynniejsze wyscigi konne (HK), -szybszy pociag (Maglev), -dluzsze schody ruchome (jedzie sie 20-25 min - HK), -wieksze zageszczenie budynkow >100m (HK), -wieksze skupisko figur z gliny sprzed naszej ery, i to jeszcze naturalnej wielkosci (armia ponad 6000 wojownikow z terakoty - Xi'an), -dluzszy mur (bo wielki - Pekin), -wieksze obroty z kasyn (Macau, wiecej niz Las Vegas w obrotach, 10x wiecej w rentownosci stolow), -bardziej chyba uregulowane miasto na swiecie (Singapur - za smiecenie kara 1600 zl, za handel narkotykami bezwarunkowa smierc). i naprawde wiele innych takich.

[ah, i jeszcze zapisze sobie na boku, bo powtarzam i powtarzam w glowie caly dzien - mam nie zapomniec o tych rafach koralowych na pacyfiku, co byly dzis pod nami i zalowalismy, ze nie mamy spadochronow; oraz o tych setkach hektarow plantacji palm w Malezji, tuz przy granicy z Singapurem. z samolotu wygladalo, jakby caly swiat po horyzont byl narysowany od linijki. no, nie zapomnialem :-> ]

i tyle chwilowo. mysli kraza kraza i ustatkowac sie nie moga. bo zanim opadna, wir kolejny sie zbiera. albo sen. no wlasnie. przed chwila dziewczyny wyrzucily nas z zenskiego akademika, kolega po fachu przetransportowal nas jakos w miejsce bardziej odludne. pora juz.

bo jutro znowu czyha Cos za winklem.

malo nas do pieczenia chleba

2007-06-27T02:41:00.000+01:00

The world also woke up to the knowledge that there are inadequate global resources to feed and supply a China aiming for the same living standards as the USA.

[Lonely Planet]

nic to, ciekawe jeno, kto bedzie utrzymywac Chiny wzrastajace 7-10% rocznie za 30-40 lat. dziewczyny, chlopaki, skosne oczy waszych dzieci beda sie wcale niezle prezentowac...

nocny pociag do

2007-06-27T02:39:00.000+01:00

And as the world is getting smaller and smaller
We can only be getting closer and closer

[Asian Dub Foundation]

i w ogole

2007-06-25T20:02:00.000+01:00

dowiedzialem sie, ze dzien wczesniej, czyli jutro juz, zmieniam lokalizacje na hong kong. dzieki ci, niedorozumieniu miedzy polakiem i francuzami, a chinka.

xi'an minal. sznaghaj dobija ostatkow. rozne historie roznych ludzi spisywane papierowo i fotografowane. 8 dni 700 zdjec. budzet w normie, to, co robimy, juz dawno wystrzelilo w kosmos.

i brak czasu na rozwlekle opowiesci. przechowamy na chlodne sierpniowe i grudniowe wieczory, czyz nie?

What drives China

2007-06-22T18:23:00.000+01:00

Ogrom, przez ktory okreslaja siebie, pochlonal nam kolejny dzien. Podrozujac po Chinach, widze ten kraj rozpiety na kilku wymiarach.

I.

To, co ukonstytuowalo jedna z najstarszych cywilizacji swiata, zostalo na przestrzeni lat zatarte piaskiem zapomnienia. Dopiero teraz od czasu do czasu zdarza sie odkrywac coraz to nowe slady przeszlosci. Dosc sprawnie rzad otacza je swoja szczelna opieka, skutkiem czego orygina;ly momentalnie gnija i niszczeja (nikt nie wie i nie chce sie wysilac, by je zachowac). Trzeba wiec szybko zrobic duplikaty w zarysie ogolnym i pokazac je zarlocznej publice, niech sobie wyobrazaja, jak to kiedys bylo.

Przytrafilo sie to np. grobowcom Ming, rozlozonym na 80km2 doliny. Na niektore z nich cesarze odkladali po 80-90 ton srebra przez 50 lat swojego panowania. Dzisiaj miejsca te roznia sie od bunkrow jedynie tym, ze wrota miedzy pustymi pomieszczeniami sa z marmuru, a nie ze stali.

Muzealny kurz staje sie az nazbyt realny. Nawet tych 20 mizernych eksponatow nikomu ne chce sie regularnie przecierac.

II.

To, co nie jest parkiem, bedzie betonem. W imie powszechnej uzytecznoscitrzeba ujednolicic krajobraz, by w marszu o powszechny dobrobyt kazda stopa byla postawiona rowno. I tylko jutro dotre do miasta, ktore zachowalo w sobie prastare mury miejskie. Nie to, co Pekin, ktory przygotowujac sie do olimpiady 2008, stal sie prawdopodobnie najwiekszym placem budowy na swiecie. Metoda jest prosta: wszedzie serwujemy cement, wapno, piasek i wode; w przypadku nowoczwsnych biurowcow trzeba dodac troche stali i szkla; zabytki wymagaja jeno pokrycia czerwonawa farba.

III.

Efekty rewolucji kulturowej i jej podobnych widac w oczach ludzi. Puste. Nie biedne, nie placzace, pragnace. Puste. To wyjalowienie czlowieka, pokornie akceptujacego 4 godziny impasu w korku, potrafiacego codziennie o 10 rano zasiasc przed swoim domkiem z kart, by z takim samym spokojem i bezcelowoscia zejsc z posterunku o polnocy. I tylk krajobraz pod nim sie zmienia: pole pestek slonecznika przeobraza sie w spluniete jeziora, by pod koniec tygodnia pokazac kosci cmentarzyska pieczonego kurczaka.

Ziech pyta sie: "Ile pracujesz?", "15 godzin dziennie", "Masz czasem wolne?", "Tak, 2 dni w m-cu", "Co robisz wtedy?", "Jak to co, zakupy!"

Beijing, 20.06

my emptiness is killing me

2007-06-20T01:05:00.000+01:00

powoli konczy sie czas pekinski. slowa kluczowe:

pekinska kaczka, pekinczyki, pekinskie psy pieczone, wielki mur (ktory uswiadamia, ze chiny sa najbardziej zaludnionym krajem swiata), beton (co przygniotl 4000 lat tradycji), zanieczyszczenie powietrza (najwyzsze na swiecie stezenie NO2 w powietrzu - odpowiada 70 papierosom dziennie), kup pan latawiec albo czapke z papieru, pustka w srodku i na zewnatrz, ale juz nie bieda, slumsy i drapacze chmur, wielki mao i jego pokorni wyslannicy strzezacy kazdego rogu i kazdej linii namalowanej na ulicy.

kurzu od betonu nie odroznisz

2007-06-18T16:31:00.000+01:00

zeby nie bylo: dobra wyprawe trzeba rozpoczac z rozmachem. az cale lotnisko latalo i huczalo. podeszlismy na luzie do pierwszych bramek 15 min. przed boardingiem. i sciagneli mnie na bok, bo nie mialem jakiegos swistka. tak zeby adrenalinka wzrosla do odpowiedniego poziomu, przetrzymali jeszcze 25 na boczku. potem dostalem osobistego stroza, ktory mial mnie zabrac palli palli! do terminalu. niestety kolega nie byl odpowiednio przetrenowany w slalomie na ruchomych kladkach i zgubilem go po polowie drogi. jeszcze czekaly mnie konkurencje pt. zgadnij w ktorym plecaku moze byc twoj dokument i czy rzeczywiscie nie wyslales go statkiem do polski oraz jak unikac pzurkow rozwscieczonych stewardess. suma summarum opoznilem lot o pol godziny.

a pekin? obrazki:

kurz i smog. widocznosc max 100 m, czlowiek dusi sie i krztusi.

no i widac tez, dlaczego chiny pochlaniaja 50% swiatowej produkcji betonu i 33% swiatowej produkcji stali...

o 14:00 zobaczylismy na przystanku ubogiego starca z laska. o 21:00 siedzial tak samo bez celu, jeno noge na noge zalozyl..

(wyganiaja z restauracji, coskolwiek wiecej na pozniej zostawiam. a tego jest multum doprawdy)

a czy udalo sie przebic przez sciane 30000 chinskich ekspertow dbajacych o bezpieczenstwo informacji, to ocenicie sami :->

dzien 1 czas zakonczyc. dobranoc.

off we go!

2007-06-17T19:28:00.000+01:00

hana, tul, set! palli, palli!

[orient express]
[18.06-05.08]

wiesz, to taka naturalna kontynuacja

2007-06-17T18:30:00.000+01:00

.. taki strumień zdarzeń, bez żadnych progów i podziałów. nie ma mowy, żeby korea zeszła głęboko do podświadomości.

mówię im wszystkim dziś wielokrotnie. i chyba w to wierzę, że odległość już się nie liczy, że to co się nam przytrafiło, siedzi gdzieś i będzie wzrastało. udzieliło się też azjatyckie poczucie czasu, wszechobecne, bez końca i początku.

a przede mną azja. powtórzę jeszcze raz: z szaleńczym podekscytowaniem czekam na

what is yet to come.

[to zdjęcie z czasów jeszcze samsonowych, przed kilkoma dniami, ale nastrój ten sam]

prison break

2007-06-16T18:12:00.000+01:00

za 27 godzin pierwsze koło oderwie się od pasa. i tyle zostanie po korei.*
jeszcze jutro ostatnie szopingi, wypychamy plecaki niezbędnościami.
kastet kieszonkowy, bejsbol teleskopowy, zawinięty dla niepoznaki w papierek od snickersa, paski na rzepy (ilość pasków na spodniach regulowana w zależności od lokalnej subkultury), żel ekstramocny bez filtra, łańcuch kopalniany na szyję.

polskaaaaaaaaaa, biało czerwoniiiiiiii!!!!

*) 5280 zdjęć i filmów (13,2 GB)

sunshine reggae

2007-06-16T00:15:00.000+01:00

straszliwie zmęczywszy się na techno imprezie, postanowiłem się powłóczyć pomiędzy neonami. skończyło się na tym, że przez 2 godziny witaliśmy świt, grając na bębnach m.in. z murzynką z brooklynu, która ma swoje korzenie na jamajce.
8:20, a skroń ciągle pulsuje.

nie to, że w takim razie mam zaplanowane wakacje na kolejne lata...

orient express

2007-06-13T13:15:00.000+01:00

czasem czekasz na coś wiele miesięcy. podskórna adrenalina pulsuje ci z każdym uderzeniem myśli w tym kierunku, a na skórze dreszcze przewalają się niczym tsunami. po iskrze marzenia, co wywołała trzęsienie ziemi, napięcie już tylko rośnie.

a kiedy nadchodzi ten moment, patrzysz mu w twarz i krztusisz się ciszą. no bo co, kurczę blade.

czego tak niesamowicie wyczekuję, choć mi się nie śni. (bo nie wiedzieć czemu ja nie mam snów innych niż na jawie)

# wschodniego morza chińskiego czy też zachodniego morza koreańskiego, aby zmieściło się całe w obiektywie
# konsumpcji pieczonego skorpiona na Tiananmen
# wygrania w berka z Francuzami na Wielkim Murze

[nawiązanie]
- What about China, have you seen the Great Wall?
- All walls are great if the roof doesn't fall

# w górki na pazurkach w okolicach Xian, czując na plecach oddech armii terakotowej
# z włochem i kanadyjką w stronę nieba dzięki szanghajskim wieżom babel
# żabiej perspektywy operatora kamery w filmach HK, gdzie drapacze chmur zastępują horyzont w malowanych landszaftach
# azjatyckiej ekscytacji hazardem, która nie mieści się w murach portugalskiej mieściny macao
# przyjrzenia się, jak singapurski rząd jako roboty publiczne urządza malowanie autostrad od spodu, bo nic bardziej pożytecznego już się w tym kraju zrobić nie da
# jak komunistyczny beton jest zalewany monsunem i falami wietnamskiego artyzmu (u natchnionych znajomych znajomych w hanoi)
# śniadanie z krabów na lazurowym dywanie w towarzystwie 3000 strzelistych wysepek. ha long - tam, gdzie smok zstępuje do morza
# zapętlenia soundtracku rzężeniem motorów, dzwonkami komórek, nadużywanymi klaksonami i zgrzytem metalowych rolet, sygnalizującym początek kolejnego dnia w pośpiechu (sajgon)
# wsłuchania się w dżunglę i pomrukiwania krokodyli mekongu
# dostawania cholery od malarycznych komarów
# unikania min przeciwpiechotnych i strzelania z bazooki do krowy
# mierzenia chęci na zamiary, czyli skuterkiem po subtropikalnych lasach
# skamienienia jak te posągi w angkor wat; ugięte pod upływem czasu
# od zmierzchu do świtu w bangkoku
# zdobycia mostu na rzece kwai
# przebicia się na słoniach przez dżunglę do wiosek archetypowych [może spotkam archetypowego ojca]
# świecenia oczami w mroku, co by dorównać bliźniakom petronas (kuala lumpur)
# przerzucenia się z couchsurfingu na surfing klasyczny w tym wyspiarskim uosobieniu raju (bali)
# zionięcia siarką po wizycie w aktywnym wulkanie
# rozbijania się na motorze po bezdrożach javy i przepotężnych świątyniach
# kręgu kreatynych autochtonów skupionych wokół blond dredów carol
# 18 godzin w korkach jakarty
# dni i nocy na lotniskach wszelakich
# sypiących się tynków świeżo oddanego do użytku terminalu na okęciu

a w międzyczasie cośtam będzie trzeba do tego pozwiedzać, no nie? :->

gdy noc staje się dniem

2007-06-10T09:28:00.000+01:00

świt na itaewonie nie jest świtem koreańskim. miotasz się między pędzącymi gazetami, odnajdujesz w przestrzeni ścieżki odcisków obcasów, perfum i alkoholu. zaraz zza rogu wyjdzie turek ze skrzynką świeżo upieczonych kebabów. grupki modelek rozpierzchną się w starciu z grupkami amerykańskich marines; i każda para pójdzie w swoją stronę.

a ta knajpa latynoska, którą wczoraj otworzyli niesamowitym salsa party wylewającym się na ulicę i do okolicznych barów, potrwa może ze 2 lata. jak się zrobi popularna, to trzeba będzie sprzedać i wymyślić tym razem coś meksykańskiego.

noc nie kończy się wraz z nastaniem słońca; wędruje dalej wraz z promieniami po witrynach, stolikach, parkietach, aż dojdzie resztką sił i ogromem satysfakcji do pierwszej wolnej poduszki.

[Massive Attack, unfinished sympathy; klip niby nakręcony w UK, a soul of Seoul też tam jest]

sie dzieje sie

2007-06-07T07:13:00.000+01:00

dużo.

myślę jednocześnie o seoulu, gangchon, warszawie, genewie, zielonej górze, louvain, hanoi, ho chi minh city, kopenhadze, świdniku, singapurze, jogjakarcie, pekinie, xian, bangkoku, kuala lumpur, szanghaju, macau, bolonii, lublinie, phnom penh, jakarcie, siem reap, denpasar, chiang mai.

w warstwie projektów, znajomych, podróży, studiów i ogólnie pojętego organizowania sobie życia. onlajn i offlajn, po znajomości albo na krzywy ryj.

razem z koreańczykami, hindusami, francuzami, finem, kanadyjczykami, amerykanami, malezyjczykiem, tajką, polakami, rosjanką, belgijką, peruwiańczykiem, gwatemalczykami, indonezyjką, włochem.

where is my mind? o, tu! [teraz, aktualnie, ulotnie]

na wszystkich strunach powietrza

2007-06-03T16:13:00.000+01:00

pasma, plecionki. czuję, jak się nakłada na moje życie. i ciąży to czy barwi to kolejne sekundy.

ot wczoraj trawa nieruchomiała na tle betonu, a my betonieliśmy na trawie. i dobrze było, syto, sennie, spokojnie. a dziś widzieliśmy, że złożenie ofiary ze stania trzech godzin w korku potrafi uszczęśliwić. nie nas, a tych, co chcą, byśmy stali o wiele częściej. w ogóle najlepiej, jakbyśmy przesiedzieli z nimi lato tam w resorcie golfowym, robili groźne miny i pomagali wdrażać w "nas klient nas paan", a oni pomogą nam nauczyć się golfa.

ja podziękuję, nad zupki chińskie to ja wynoszę homary kambodżańskie.

a pod przykrywką tych nieskładnych opowieści dużo adrenaliny. kluczenia w plecionce, raz mój kolor na wierzchu, raz się kryje między sprawami. co drugi zakręt się gubisz, co trzeci odnajdujesz.

i ciśnienie. codzienne włókna napięcia. na pewno nie skojarzone emocje michała kamińskiego z 1996:

ciśnienie

ciśnienie jest wewnątrz i poza
czuję to bardzo wyraźnie
w węzłach chłonnych
i w metrze, gdzie zimno
w zimę gorąco
ciśnienie jest miastem
przerostem migdałka gardłowego
tumanem piachem kurzem w oczy
jest na ulicy
jest między nogami
połykam je, popijam wodą
oglądając meteorologa w tv
który mówi, słupki mu rosną
pałeczką pokazuje
ruchy wojsk na mapie czy chmur
pokazuje, nam pokazuje, mi
zasypiam
mam to we krwi, nie czuję jak to
co nie jest bólem
co dręczy mnie od kilku lat
jest wewnątrz i poza

m.960424. warszawa

wake up young man it's time to wake up

2007-05-30T17:31:00.000+01:00

Under the cool moonlight of bamboo valley
Tao Yuanming is drunk
Amid the fragrant wind of the flower market
Li Bai is asleep
After all, affairs and sentiments are like a dream
We live as if inebriated, even without any drinks

[w uszach brzmi niczym odleżałe wino]

dzieciaki

2007-05-28T17:34:00.000+01:00

tym razem bez komentarza. raph mówi, że coś w tym wszystkim jest, ja jeszcze nie doszedłem co.

[galeria!]

wulkanizacja emocji

2007-05-27T05:41:00.000+01:00

na powierzchni poprzecinaliśmy sobie ręce ostrością i twardością skał. nieugięty bazalt nie dawał zniżek studenckich. na powierzchni obwinęły nas też liany i dzika roślinność, a wiatr wypełnił pozostałe szczeliny luzu między nami a przeżyciami. widoki zaparły dech w piersiach, a deszcz i słońce powiększały szaleństwa radości.

jednak cała wyprawa osadzona była na wulkanie, którego wewnętrzne perturbacje wypalały kilometry podziemnych korytarzy. sfrustrowana lawa krążyła wewnątrz, nie mogąc znaleźć ujścia. ostatecznie wybuch uderzył w piękno.

krajobraz po katastrofie jest na razie niepewny, z perspektywą na swoją małą stabilizację.

[zdjęcia tak różne jak przeżycia]

przestrzeń woła nas

2007-05-22T07:20:00.000+01:00

od jak dawna nie słyszałem szeptu przestrzeni. aż wczoraj stanęliśmy pośród takiej jednej sztucznej, co wdarła się betonem i trawą między nurt rzeki. jest świeża, poukładana i wyciszająca. zawarta między miękką i senną trawą, a bryzą promieni słonecznych.
i mówi mi, zmniejsz napięcie, bo zaraz burzę zrobisz, mimo chmur braku.

lampiony i neony

2007-05-20T18:05:00.000+01:00

"
We all live together, we act on, and react to, one another;
but always and in all circumstances
we are by ourselves.

(...)

We can pool information about experiences,
but never the experiences themselves.
"

A w następnej książce Huxley mówi o małych światełkach. Które transportują, gdzie? Ano na antypody umysłu. Światełka, ale właśnie te małe, niepowtarzalne, niewypaczone przez emanacje miasta, tworzą obwodnicę ponad racjonalną blokadą umysłu.

A wtedy umysł przekracza granice poznania.

Wzięliśmy więc skrawki teorii i poszliśmy w ocean lampionów. Myśli falują do teraz.

[galeria tu]

[nawet w religii trza być postępowym, a co!]

raj utracony

2007-05-19T12:09:00.000+01:00

bramy (wejściowe? wyjściowe? za budynkiem The Bridge of no Return)

Once meek, and in a perilous path,
The just man kept his course along
The vale of death.

Roses are planted where thorns grow.
And on the barren heath
Sing the honey bees.

(txt: William Blake, The Marriage of Heaven and Hell)

[no i tradycynie galeria]

niniejszym podpisuję

2007-05-19T11:20:00.000+01:00

"Wizyta we Wspólnym Obszarze Ochronnym w Panmunjon jest związana z wkroczeniem na wrogi obszar i możliwością odniesienia ran lub śmierci jako bezpośredni rezultat działań wroga. Wspólny Obszar Ochronny jest neutralnym ale podzielonym obszarem strzeżonym przez personel woskowy Dowództwa ONZ ze trony południowej oraz personel Koreańskiej Armii Ludowej. (...) Chociaż wypadki nie są przewidziane, Dowództwo ONZ, Stany Zednoczone Ameryki oraz Republika Korei nie mogą zagwarantować bezpieczeństwa zwiedzających i nie mogą być pociągnięte do odpowiedzialności w przypadku działań wroga. (...)"

Podpis: Mrozoooo
Data: 19.05.2007

zeszłej nocy

2007-05-18T02:31:00.000+01:00

za mnie dziś opowiedzą o tym grafomańsko pan marcin i ekspresyjnie pan trent.

przyjechała

2007-05-17T10:10:00.000+01:00

i śpi. i nie wiem. i tylko mniej mnie będzie wirtualnie. i cisza.

jak mrówków

2007-05-15T15:59:00.000+01:00

1500 na 70 obrazów z luwru; 21,5 ludzia na obraz (w danej chwili)

100 m dalej 50000 studentów kończy wykłady o tej samej godzinie.

no po prostu. aż człowiek się nie może nadziwić, ile ich tu się ciśnie w każdym kącie. ludzie mówią mi "poczekaj na chiny", ale ja raczej w góry wysokie uciekam, tam przynajmniej da się zobaczyć tło tego całego human traffic.

i dla odmiany na 2 dni zamknę się w sobie i ciszy.

nas klient, nas pan!

2007-05-13T07:14:00.000+01:00

no i zaczęło się. w sobotę pojechaliśmy do resortu golfowego, dla którego będziemy robić całą strategię zarządzania relacjami z klientami. oprócz 4 pól golfowych [na górze zdjęcia, przysłonięte] posiadają z 6 minitras narciarskich, 220 pokoi w kondominium, sale konferencyjne, boiska, basen i całą masę drobiazgów umilających życie wczasowiczów.

żeby mieć trochę wyobrażenie, o czym mówię:
utrzymanie pól golfowych (strzyżenie, podlewanie etc.) kosztuje niespełna 1 milion dolarów miesięcznie. do korzystania z pól (ok. 500zł za 1 grę) uprawnieni są przede wszystkim członkowie, czyli ludzie, którzy na starcie zapłacą grubo powyżej 300 tys. PLN. na polach może przebywać jednocześnie z 500 osób, czyli zaledwie ułamek tych, którzy starają się zarezerwować grę, ale im nie wychodzi.

w czasie lunchu zostaliśmy szczelnie obstawieni 6 managerami oraz prezesem, którzy z ogniem w oczach i zapałem w łapkach opowiadali nam różne cuda wianki. trochę przytępiliśmy ich oczekiwania. myśleli, że będziemy pracować dla nich znacznie dłużej i za darmo i stworzymy naprawdę doskonale działający system IT (w PL firmy biorą za to od 500 tys. do 10 mln. PLN; zajmuje im to od 3 m-cy do 3 lat). my odparliśmy, że jesteśmy studentami-konsultantami i jedyne, co od nas dostaną, to ładna prezentacja w Power Poincie...

can i trust you, thomas?

2007-05-13T05:51:00.000+01:00

jeszcze przed chwilą kłanialiśmy się sobie wzajemnie do stóp; tarzaliśmy się w wywiadach, raportach, wszelkich informacjach; grabula z panem prezesem; lunch w ochach i achach.

teraz włączyliśmy etykietę wieczorną. okolica znana z takkalpi [co to?], więc zasiadamy w regionalnej restauracji. jedzonko już się smaży na stole, a jeden z managerów stwierdza, że musimy przypieczętować start projektu.

pieczęć ma być symboliczna. obaj mieli wczoraj i przedwczoraj spotkania biznesowe. z drugiej strony, jeśli nie zbudujemy teraz relacji i porozumienia, to nie ma mowy, żebyśmy zasiedli do jakiejkolwiek pracy. partnerstwo przede wszystkim!

pierwsze ouansiat [=one shot] są nawet sympatyczne. w pewnym momencie orientujesz się, że tempo nie ma zamiaru spaść. bezwiednie ulegasz tradycyjnym koreańskim zagrywkom. w końcu trzy razy liczysz 12 butelek wódki ryżowej i 4 piwa, które w 6 osób spożytkowaliśmy na lepsze trawienie kurczaka i kapustki.

thomas, can i really trust you? słyszę w barze, który jest następnym punktem programu. fakt, goście są ewidentnie rozczarowani, przed chwilą nie byliśmy w stanie wypić piwa w wersji ouansiat, a to dopiero pierwsze w tym lokalu. no to mówię jednemu, że to przez te bąbelki, one nas zabijają. nie ma sprawy, 30 sekund później mój kufel jest wypełniony do połowy wódką... zaufanie wisi na włosku, szukam wsparcia w pustym krześle po Raphaelu, który kursuje pomiędzy dworem, a toaletą, staram się dojrzeć coś w oczach Yonsana, ale aktualnie leży na stole, patrzę na przezroczystość przed sobą i czuję świdrujące spojrzenia z lewego skrzydła. jak się wykpię to będzie po robocie...

(...)

[tak zwany blackout]

rozmowa przy śniadaniu ma już kompletnie inny ton. od teraz ilość szacunku okazywanego każdemu z nas zależy od ilości alkoholu wypitego poprzedniej nocy. współpraca będzie udana.

oscylator zwariował

2007-05-11T17:10:00.000+01:00

i pokazuje same wartości spoza skali. nieokiełznana radość, ale też wibracje iście destrukcyjne.

rezonans. obwód nie wytrzymał. neurony przepalone wielokrotnie. a sen nie zbawia tym razem. zzzzzzzzzzzzyzyzzzzzzz...

(trach. po cichu, impuls przebił się przez korki, dotknął dalej)

nieczynny od południa

2007-05-10T04:04:00.000+01:00

In the days, the golden days
When everybody knew what they wanted
It ain't here today

(...)

Dreams and belief have gone
Time, life itself goes on

kontrol ce i fau fau fau fau

2007-05-09T09:06:00.000+01:00

w kontekście poprzedniego i naszych dywagacji wykoncypowaliśmy, że oni tutaj mają biednie. po jaką pieczarkę musiał ich konfucjusz uczyć kucia na pamięć i odtwarzania kiedy trzeba.

no i od 50 lat biedne ludki kopiują. technologię, styl zarządzania, ciuchy, jedzenie, lajfstajl.

muzykę dzieli się na 3 kategorie: emo, w której ona przeżywa tragedię, bo musi wybierać między bogatym i ładnym, a biednym i ładniejszym; r'n'b, czyli na hamerykańską nutę, tylko tekst idzie do tłumaczenia; oraz techno, co wszędzie takie samo.

subaru impreza jest sfałszowany przez hyundaia, a volkswagen golf przez samsunga. ten ostatni produkuje też pod swoją marką renault, ale już na licencji.

dwie maniakalnie popularne gry to baduk (go japan!) oraz starcraft (import od jankesów).

wszystko co kulturalne i bardzo stare jest kalką z chin; co jeno stare to japońskie; a co świeżutkie to wzięli z mtv.

nie to, żebyśmy mieli jakiekolwiek uwagi do powszechnej koreańskiej wizji przywództwa i kreatywności technologicznej, kulturowej i cywilizacyjnej.

sztukateria wysadzana dywagacjami

2007-05-08T16:47:00.000+01:00

[na starcie jeden wielki przypis do art.bloxa który wyszukał moment nieuwagi w familiadzie i odpowiednim cytatem sprowokował lawinę komentarzy]

[doprawdy, wybornie ubawić się przed snem treścią wykrzywioną]

Co to jest sztuka?
a) jeden przedmiot
b) twórczość
c) utwór sceniczny
Strasburger nie mógł się zdecydować, a Wy?

[a może to]

fot. spencer tunick, inspiracja z art.bloxa

[komentarze bezpośrednie]
eeee. głupie pytanie.
o sztuce mięsa zapomnieli...
a mówią, że sztuka to ukraść

[z szablonu wypracowania licealnego]
bez sztuki i artystów, którzy ja tworzą, świat nie miałby sensu.

[tu można kupić książkę co dogłębnie tłumaczy i mąci definicję]
czy to jest sztuka?

[paweł althamer]
Ja nie wiem, co to jest sztuka. Gdzieś wyczytałem, że nie ma jeszcze jej definicji, mogę więc spokojnie robić różne rzeczy. Przytoczę anegdotę. Kiedyś robiłem "wystawę bez wystawy". Rozpiąłem namiot w parku, żeby ludzie mogli zobaczyć park dlatego, że go zasłoniłem. Wchodzą do namiotu, a w środku widzą to samo, co na zewnątrz. [Galeria Foksal, Warszawa 1999 - red.] Przyszły dwie panie i nonszalancko mnie zapytały: "No dobra, ale co tu będzie w tym namiocie?". A tam już oczywiście było wszystko, co miało być, a więc park. A panie pytają: "Ale po co to się robi, czym się pan zajmuje?". Powiedziałem, że zajmuję się, jeśli można to tak nazwać, wolnomyślicielstwem.

[a tu odświeżenie perspektywy]
Na pewno uważam, że gotowanie jak wiele innych zawodów jest przede wszystkim sztuką, a biorąc pod uwagę, że moja praca zawodowa jest również moim hobby, życiową pasją, to dostałem od życia szansę. Z tej pasji rodzą się sukcesy, takie jak 40.000 sztuk książki na rynku, czy też Oskar Kulinarny 2004 w kategorii osobowość roku.

[amerykanie o replice rzeźby michała anioła]
dla mnie to nie jest sztuka, tylko zwyczajny nagi mężczyzna

[dla młodzieży ]
co to jest abstrakcjonizm i sztuka komputerowa? odpowiedzi można znaleźć w tej encyklopedii

[jacuzzi ma głos]
relaks jest sztuką

[przybyszewski]
Przystępując do rozwinięcia naszych pojęć o sztuce, uważamy za niepotrzebne sięgać do zdań estetyków, uważamy za zbyteczne zbijać różnorodne sądy i wyroki estetyczne, nie myślimy również, że wypowiadamy coś zupełnie nowego, ale stojąc na czele pisma, któremu się charakter nadaje, trzeba wytknąć zasadniczy kierunek, w jakim się pismo prowadzi.

Sztuka w naszym pojęciu nie jest ani "piękno", ani ein Teil der Erkenntniss, jak ją Schopenhauer nazywa, nie uznajemy również żadnej z tych bezlicznych formułek, jakie estetycy stawiali, począwszy od Platona , aż do starczych niedorzeczności Tołstoja - sztuka jest odtworzeniem tego, co jest wiecznym, niezależnym od wszelkich zmian lub przypadkowości, niezawisłym ani od czasu, ani od przestrzeni, a więc odtworzeniem istotności, tj. duszy. I to duszy, czy się we wszechświecie, czy w ludzkości, czy w pojedynczym indywiduum przejawia.

Sztuka zatem jest odtworzeniem życia duszy we wszystkich jej przejawach, niezależnie od tego, czy są dobre lub złe, brzydkie lub piękne.
(...)
A więc substrat naszej sztuki istnieje dla nas jedynie tylko ze strony swej energii, zupełnie niezależnie od tego, czy jest dobrem lub złem, pięknem czy brzydotą, czystością czy harmonią, rozpasaniem, zbrodnią czy cnotą.
(...)
Śpiewano nam msze żałobne od samego początku, "Życie" pogrześć się nie dało, a dziś silniejsze niż kiedykolwiek, materialnie zabezpieczone będzie nadal pielęgnowało święty Znicz Sztuki dla Sztuki.

[malu malu]
Ależ co to jest? A to jest, moi drodzy, sztuka współczesna. Oto dzieło plastyczne, wystawione gdzieś na aukcji. Ktoś to może nawet kupi. Cóż powiedzieć. A niech kupuje drogo, bo przecież dobra sztuka musi być wartościowa, nieprawdaż?

A kto to namalował. Pan Szympans. Pan Szympans Małpa. Wziął i namalował. Masz małpo pędzel. Bierz i maluj. Jakiemuś frajerowi to się na pewno opchnie. No cóż, w polskiej Zachęcie wystawiali ynstalację artystyczną, w której "kobieta obiera kartofle". Porażające.

[mrozooo]
jest dokładnie tym pomiędzy.

strobo strobo strobo strobo

2007-05-06T11:27:00.000+01:00

strobo strobo strobo strobo strobo strobo strobo strobo
nawijka zasuwka i gadanko cały wieczór całe ranko
skrrrrrreeeererereczzreczrecz

co z tego, że umcyki, ważne, że na żywo. o jak mi tego brakowało! [jak?] klimat zdeptanej trawy, smak piwa z kurzem, falowanie w rytm pulsowania.

takiej muzyki takiego festiwalu oni tu nigdy nie mieli. koncert? a co to takiego? zagraniczni wiedzieli dobrze o co cho i nadciągnęli stadami; koreańczykom zdarzało się zaistnieć w tłumie.

z pola bitwy zszedłem po 8 rano, po czym umarłem kompletnie.

[zdjęcia i takie tam]

fields of green

2007-05-06T11:05:00.000+01:00

no dobra, nie całe wczoraj w sepii.

zielona herbata to w sumie taki żywopłot. nawet smakuje tak samo. polecam spróbowanie wywaru z bukszpanu, może akurat?

miejsce ewidentnie dla par, więc ludzie patrzyli się cokolwiek dziwnie na mnie i raphaela. trochę nam też nieswojo było, bo zapomnieliśmy zabrać ze sobą kieszonkowych koreanek. żeby postawić na środku ścieżki, rozłożyć się ze statywem, po dłuższym rozważaniu ustawić koreankę do zdjęcia, wypowiedzieć magiczne "han, du, se" ("1,2,3") i pstryknąć. han,du,se. pstryknąć. han-du-se, pstryknąć, handuse, pstryknąć, pstryknąć, stworzyć korek na 40 osób. a ona będzie się uśmiechać, robić V na obu łapkach, wypinać swój różowy sweterek i uważać za centrum wszechświata, a co najmniej obiektywu.

każda para chodzi tu w Identycznych ciuchach. nawet lusterka i pudry mają te same. zastanawiam się, czy ktoś wymyślił już specjalne sklepy oferujące gotowe zestawy damsko-męskie.

a miało być zielono

2007-05-06T10:49:00.000+01:00

podsumowanie wyprawy na plantacje zielonej herbaty. 16 godzin w rzężącym autokarze i 60 minut wynajdywania krzaków we wszechogarniającym tłumie.

ale przynajmniej przeczytaliśmy po 1 książce na kark, obejrzeliśmy 2 filmy o samurajach, naciągneliśmy biuro podróży na 3,5 godziny dodatkowej darmowej jazdy po autostradzie (w zamian za 6 korków i zrezygnowanie ze wszystkich pozostałych atrakcji).

[galeryja]

the trick is to keep breathing

2007-05-04T16:45:00.000+01:00

przypomniano mi dzisiaj. więc ja mimo pękających oczu i przygnieconych myśli przebyłem pod ziemią 2X25 km, by 15 minut pooddychać sobie muzyką na żywo. może jutro wrócę tam na całą noc.

to tak jak gapienie się w lampiony. jasne punkciki, dzięki którym powietrze nabiera smaku egzotycznego podekscytowania.

on jest i tu. przypomina. ciąży. dręczy.

2007-05-03T18:44:00.000+01:00

kompletny skomlący brak.

zwyczajnego biegu rzeczy, koncertów w tygmoncie, sztuki jaką znam i lubię, inspiracji umysłu, szczypty prawdziwości albo przynajmniej postrzegania do jakiego przywykłem. i tego, bym czuł, że toczy się do przodu.

ot.

chlupu chlupu

2007-05-03T11:31:00.000+01:00

po nocy na podłodze w świątyni pora się trochę wypluskać w potoku górskim. zaprawdę, 0-3 st. C orzeźwia do szpiku kości.

słońca początki

2007-05-02T02:27:00.000+01:00

a przecież to jeno godzinka była.

pepesza

2007-04-30T16:50:00.000+01:00

przed chwilą zdałem sobie sprawę, że dotychczasowe 8036 fotografii oznacza robienie 1 zdjęcia co 11 minut 49 sekund. włączając w to godziny snu i inne takie.

w krainie mordor, gdzie zaległy cienie

2007-04-30T13:50:00.000+01:00

a Raph mówi, że te kruki, drzewa i korzenie przesadzili tu z planety yody. czy na odwrót. kopiuj wklej czasem ma swój urok.

(...)

2007-04-30T09:32:00.000+01:00

nie wszystko da się powiedzieć
gołoborza i halizny skamlały o śnieg
w skroniach łoskot wiecznie głodnego morza
chochoły w sadach wiatr targał za łono
jęknęła siódma z lewej deska w płocie

(sted)

[galeria]